பணம் தீர்மானிக்கும் அந்தஸ்து; மனிதநேயத்தைத் தொலைத்துவிடும் உறவுகள்!

 பணம் தீர்மானிக்கும் அந்தஸ்து; மனிதநேயத்தைத் தொலைத்துவிடும் உறவுகள்!

ஒரு காலத்தில் மனிதனின் மதிப்பு அவனுடைய பணத்தினாலோ, பட்டம் பதவியினாலோ தீர்மானிக்கப்படவில்லை. அவனுடைய குணத்தினாலும், அன்பினாலும், பண்பினாலும், பிறருக்கு உதவும் மனப்பான்மையினாலும் தீர்மானிக்கப்பட்டது. ஆனால் இன்று காலம் மாறிவிட்டது. மனிதனின் உண்மையான குணத்தைவிட அவனுடைய பொருளாதார நிலைமையையும், சமூக அந்தஸ்தையும், வாகனத்தையும், வசதி வாய்ப்புகளையும் வைத்தே அவனை மதிப்பிடும் ஒரு சமூகத்தில் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்.

ஒருவனிடம் பணம் இருந்தால் அவனைச் சுற்றி நண்பர்கள் இருப்பார்கள். பட்டம், பதவி இருந்தால் அவனைத் தேடி உறவுகள் வருவார்கள். வாகனமும் வசதிகளும் இருந்தால் அவனுக்கு மதிப்பும் மரியாதையும் கிடைக்கும். ஆனால் அதே மனிதன் வாழ்க்கையில் ஒரு கஷ்டத்தைச் சந்தித்து, பொருளாதார ரீதியாகப் பின்னடைவை எதிர்கொள்ளும்போது, அவனைத் தேடி வந்த பலரும் காணாமல் போய்விடுகிறார்கள். அவனுடைய தொலைபேசி அழைப்புகளுக்குப் பதிலளிக்கக்கூட நேரமில்லாதவர்களாக மாறிவிடுகிறார்கள்.

இது வெறும் சமூகத்தில் நடைபெறும் ஒரு மாற்றம் மட்டுமல்ல; மனித உறவுகளின் உண்மைத்தன்மையை வெளிப்படுத்தும் கசப்பான யதார்த்தமாகும்.

ஏழையாகப் பிறப்பதைவிட கோழையாகப் பிறக்கக் கூடாது என்ற காலம் எங்கே?

ஒரு காலத்தில், “ஏழையாகப் பிறந்தாலும் கோழையாகப் பிறக்கக் கூடாது” என்ற பழமொழி மக்களிடையே பேசப்பட்டது. வறுமை என்பது அவமானமல்ல; தன்னம்பிக்கையையும் துணிச்சலையும் இழந்து வாழ்வதே அவமானம் என்பதுதான் அதன் பொருள்.

ஆனால் இன்றைய சமூகத்தின் போக்கைப் பார்க்கும்போது, “கோழையாகப் பிறந்தாலும் ஏழையாகப் பிறக்கக் கூடாது” என்று சொல்லும் நிலைக்கு மனிதர்களின் சிந்தனை மாறிவிட்டதோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது.

ஏனெனில், ஒருவனிடம் செல்வம் இருந்தால் அவனுடைய குறைகளைக்கூட மறைத்துப் பேசுபவர்கள் இருக்கிறார்கள். அதேவேளை, நேர்மையாக வாழ்ந்து பொருளாதாரத்தில் பின்தங்கிய ஒருவனின் நல்ல குணங்களைக்கூட மதிக்க மறுப்பவர்களும் இருக்கிறார்கள். பணம் படைத்தவர்களின் தவறுகள் சில நேரங்களில் நியாயப்படுத்தப்படுகின்றன; ஏழைகளின் நியாயங்கள்கூட சில நேரங்களில் புறக்கணிக்கப்படுகின்றன.

ஆனால் உண்மையில், ஒருவனின் வங்கிக் கணக்கில் இருக்கும் பணம் அவனுடைய மனிதநேயத்தை அளவிடாது. அவனிடம் இருக்கும் வாகனம் அவனுடைய பண்பாட்டை நிரூபிக்காது. அவன் வகிக்கும் பதவி அவனுடைய குணநலன்களுக்குச் சான்றாகாது.

உறவுகளைத் தீர்மானிக்கும் அளவுகோலாக மாறிவிட்டதா பணம்?

உறவுகள் என்பவை இரத்தத்தால் மட்டும் உருவாகுபவை அல்ல; அன்பாலும், பாசத்தாலும், புரிந்துணர்வாலும், பரஸ்பர நம்பிக்கையாலும் நிலைத்திருப்பவை.

முன்னொரு காலத்தில், குடும்பத்தில் ஒருவர் கஷ்டப்பட்டால் மற்றவர்கள் அவருக்குத் துணையாக நின்றார்கள். ஒருவருடைய வீட்டில் பிரச்சினை ஏற்பட்டால் உறவினர்கள் ஒன்றுகூடி அதைத் தீர்க்க முயன்றார்கள். ஒருவரிடம் வசதி இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும், அவர் குடும்பத்தின் ஓர் அங்கம் என்ற உணர்வு இருந்தது. உறவுகளைப் பேணுவதற்காகத் தங்களுடைய நேரத்தையும் உழைப்பையும் தியாகம் செய்த மூத்த தலைமுறையினர் நம்மிடையே வாழ்ந்தார்கள்.

ஆனால் இன்று சில உறவுகளில் பணமே முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. ஒருவரிடம் உதவி கிடைக்கும் என்றால் அவரைத் தேடிச் செல்கிறார்கள். அவரால் ஏதாவது நன்மை கிடைக்கும் என்றால் அவருடன் நெருக்கமாகப் பழகுகிறார்கள். ஆனால் அந்த மனிதனிடம் எதுவும் இல்லை என்ற நிலை வந்துவிட்டால், அவரை உறவினர் என்று ஏற்றுக்கொள்வதற்குக்கூட சிலர் தயங்குகிறார்கள்.

இங்கே ஒரு கேள்வி எழுகிறது: நாம் உறவுகளை நேசிக்கிறோமா, அல்லது அந்த உறவுகளால் கிடைக்கும் நன்மைகளை நேசிக்கிறோமா?

இந்தக் கேள்விக்கான பதில் ஒவ்வொருவருடைய மனச்சாட்சியிலும் இருக்கிறது.

தேவை முடிந்ததும் மறந்துவிடப்படும் மனிதர்கள்

வாழ்க்கையில் சிலர் நம்மைத் தேடி வருவார்கள். நம்முடைய நலனில் அக்கறை கொண்டவர்கள் என்று நாம் நம்புவோம். நம்முடைய நேரத்தையும் உழைப்பையும் செலவிட்டு அவர்களுக்கு உதவுவோம். நம்மால் முடிந்தவற்றைச் செய்து கொடுப்போம்.

ஆனால் அவர்களுடைய தேவை முடிந்ததும் நம்மை மறந்துவிடுவார்கள். ஒரு காலத்தில் நம்மைத் தேடி வந்தவர்கள், பின்னர் நம்மைத் தவிர்த்துச் செல்லும் நிலை ஏற்படும்.

அப்போது நமக்குப் புரியும் உண்மை என்னவென்றால், அவர்கள் நம்மைத் தேடி வந்தது நம்மீது கொண்ட அன்பினால் அல்ல; நம்மிடமிருந்து கிடைத்த நன்மைகளுக்காகத்தான் என்பதே.

எனினும், இந்த அனுபவத்திற்காக எல்லா மனிதர்களையும் குறை கூற முடியாது. இன்னும் எவ்வித எதிர்பார்ப்புமின்றி அன்பு செலுத்தும் நல்ல உள்ளங்களும் இருக்கிறார்கள். நம்முடைய கஷ்டத்தில் நம்முடன் நிற்பவர்களும் இருக்கிறார்கள். ஆனால் யார் உண்மையானவர்கள் என்பதை நம்முடைய செழிப்பான காலம் தீர்மானிப்பதில்லை; நம்முடைய சோதனையான காலமே வெளிப்படுத்துகிறது.

இஸ்லாம் கற்றுத்தரும் மனிதநேயமும் உறவுப் பேணலும்

இஸ்லாம் செல்வத்தையும் பொருளாதார முன்னேற்றத்தையும் தடைசெய்யவில்லை. ஆனால் செல்வத்தை மனிதனின் உயர்வுக்கான ஒரே அளவுகோலாகக் கருதுவதையும், ஏழைகளை இழிவாக நோக்குவதையும் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.

அல்லாஹ் திருக்குர்ஆனில் கூறுகிறான்:

“நிச்சயமாக அல்லாஹ்விடத்தில் உங்களில் மிகவும் கண்ணியமானவர், உங்களில் மிகவும் இறையச்சமுடையவரே.”

— திருக்குர்ஆன் 49:13

இந்த வசனம் மனிதனின் உண்மையான உயர்வு அவனுடைய செல்வத்திலோ, குடும்பப் பின்னணியிலோ, சமூக அந்தஸ்திலோ இல்லை; அவனுடைய இறையச்சத்திலும் நற்செயல்களிலும்தான் இருக்கிறது என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறது.

மேலும், அல்லாஹ் பெற்றோருக்கும் உறவினர்களுக்கும் நன்மை செய்யுமாறு கட்டளையிடுகிறான்.

— திருக்குர்ஆன் 4:36

உறவுகளைப் பேணுவது என்பது மகிழ்ச்சியான நிகழ்வுகளில் ஒன்றுகூடுவது மட்டுமல்ல. அவர்கள் நோயுற்றிருக்கும்போது நலம் விசாரிப்பதும், கஷ்டத்தில் இருக்கும்போது உதவுவதும், பொருளாதாரத்தில் பின்தங்கியிருக்கும்போது அவர்களைப் புறக்கணிக்காமல் இருப்பதும்தான் உண்மையான உறவுப் பேணலாகும்.

இறைத்தூதர் முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“உங்களில் ஒருவர் தமக்காக விரும்புவதைத் தமது சகோதரருக்காகவும் விரும்பாதவரை அவர் உண்மையான இறைநம்பிக்கையாளராக முடியாது.”

— ஸஹீஹுல் புகாரி 13; ஸஹீஹ் முஸ்லிம் 45

இந்த நபிமொழி நம்முடைய வாழ்க்கையைச் சுயபரிசோதனை செய்யத் தூண்டுகிறது. நமக்குக் கஷ்டம் வந்தால் மற்றவர்கள் நமக்கு உதவ வேண்டும் என்று விரும்புகிறோம். அப்படியிருக்க, மற்றவர்கள் கஷ்டப்படும்போது நாம் ஏன் அவர்களைப் புறக்கணிக்க வேண்டும்?

உறவுகளிடம் நாம் எதிர்பார்க்கும் அன்பையும் ஆதரவையும் முதலில் நாம் அவர்களுக்கு வழங்கக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

#உறவுகளைப் பேணுபவரே உண்மையான உறவினர்

இறைத்தூதர் முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“உறவுகளைப் பேணுபவர் என்பவர், தமக்கு நன்மை செய்தவருக்குப் பதிலாக நன்மை செய்பவர் மட்டுமல்ல; தம்முடனான உறவைத் துண்டித்தவருடனும் உறவைப் பேணுபவரே உண்மையான உறவுகளைப் பேணுபவர்.”

— ஸஹீஹுல் புகாரி 5991

இந்த நபிமொழி இன்றைய சமூகத்திற்கு மிக முக்கியமான ஒரு பாடத்தைக் கற்றுத்தருகிறது. நம்மை மதிப்பவர்களை மட்டும் மதிப்பதும், நம்மைத் தேடி வருபவர்களுடன் மட்டும் உறவு வைத்திருப்பதும் உண்மையான உறவுப் பேணல் அல்ல. நம்மைப் புறக்கணித்தவர்களுடன்கூட நல்ல முறையில் நடந்துகொள்வதும், உறவுகளை முற்றாகத் துண்டித்துவிடாமல் இருப்பதும்தான் உயர்ந்த பண்பாகும்.

அதேநேரம், உறவுகளைப் பேணுவது என்பதற்காக ஒருவர் தொடர்ந்து நம்மைச் சுரண்டுவதையோ, அவமதிப்பதையோ சகித்துக்கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று பொருளல்ல. அன்பையும் நல்லிணக்கத்தையும் பேணிக்கொண்டே நம்முடைய சுயமரியாதையையும் பாதுகாத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

#கஷ்டத்தில் இருப்பவரைக் கைவிடாதீர்கள்!

ஒருவன் இன்று வசதியாக வாழ்கிறான் என்பதற்காக அவனை உயர்ந்தவனாகவும், இன்னொருவன் வறுமையில் இருக்கிறான் என்பதற்காக அவனைத் தாழ்ந்தவனாகவும் கருதாதீர்கள்.

ஏனெனில், வாழ்க்கை நிரந்தரமானது அல்ல. இன்று செல்வந்தராக இருப்பவர் நாளை வறுமையைச் சந்திக்கலாம். இன்று அதிகாரத்தில் இருப்பவர் நாளை அந்த அதிகாரத்தை இழக்கலாம். இன்று பலரால் சூழப்பட்டிருப்பவர் நாளை தனிமையில் நிற்கலாம்.

வாழ்க்கையின் சக்கரம் எப்போதும் ஒரே திசையில் சுழல்வதில்லை.

ஒருவருடைய கஷ்டமான காலத்தில் அவருக்குத் துணையாக நிற்பது, அவர் வசதியாக இருக்கும்போது அவருடன் புகைப்படம் எடுத்துக்கொள்வதைவிடப் பெரிய மனிதநேயமாகும். அவர் எதையும் தர முடியாத நிலையிலும் அவரை அன்புடன் அணுகுவது, அவர் நமக்கு நன்மை செய்யும் நிலையில் இருக்கும்போது அவருடன் பழகுவதைவிட உயர்ந்த பண்பாகும்.

ஒருவருக்கு உதவும்போது, நாளை அவர் நமக்கு ஏதாவது திருப்பிச் செய்வார் என்ற எதிர்பார்ப்புடன் உதவாதீர்கள். அவருடைய துயரத்தை உணர்ந்து உதவுங்கள். அந்த உதவியின் உண்மையான மதிப்பு, அவர் உங்களுக்குத் திருப்பிக் கொடுப்பதில் இல்லை; அவருடைய கஷ்டம் குறைவதில் இருக்கிறது.

#பணத்தைச் சம்பாதியுங்கள்; ஆனால் மனிதர்களை இழந்துவிடாதீர்கள்!

பணம் அவசியமானது. குடும்பத்தைக் காப்பாற்றவும், பிள்ளைகளின் எதிர்காலத்தை உருவாக்கவும், வாழ்க்கையின் தேவைகளை நிறைவேற்றவும் பணம் தேவைப்படுகிறது. அதில் எந்தத் தவறும் இல்லை.

ஆனால் பணத்தைச் சம்பாதிப்பதற்காக உறவுகளை இழந்துவிடுவதும், அந்தஸ்தைப் பாதுகாப்பதற்காக மனிதநேயத்தை மறந்துவிடுவதும், வசதியான வாழ்க்கைக்காக நம்மை நம்பியவர்களைக் கைவிடுவதும் நியாயமானதல்ல.

வீடு பெரியதாக இருக்கலாம்; ஆனால் அதில் அன்பு இல்லையென்றால் அந்த வீட்டின் மகிழ்ச்சி எங்கே? வாகனம் விலை உயர்ந்ததாக இருக்கலாம்; ஆனால் நம்முடைய கஷ்டத்தில் அருகில் அமர்ந்து ஆறுதல் கூற ஒருவர் இல்லையென்றால் அந்த வசதியால் என்ன பயன்? நம்மைச் சுற்றி நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் இருக்கலாம்; ஆனால் நம்முடைய கண்ணீரைப் புரிந்துகொள்ள ஒருவர்கூட இல்லையென்றால் அந்தக் கூட்டத்தின் அர்த்தம் என்ன?

மனிதனுக்குத் தேவை பணம் மட்டுமல்ல; மனதைப் புரிந்துகொள்ளும் உறவுகளும், உண்மையான நட்புகளும், நிபந்தனையற்ற அன்பும் தேவை.

#முடிவுரை: மனிதனாக வாழ்வோம்; மனிதர்களை மதிப்போம்!

இறுதியாக, நாம் ஒவ்வொருவரும் நம்மையே ஒரு கேள்வி கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும்.

என்னிடம் பணம் இல்லாதபோதும் என்னை நேசிப்பவர்கள் யார்? என்னால் எந்த உதவியும் செய்ய முடியாதபோதும் என்னுடன் பேசுபவர்கள் யார்? என்னுடைய கஷ்டமான காலத்தில் என்னைத் தேடி வருபவர்கள் யார்?

அவர்கள்தான் நம்முடைய வாழ்க்கையில் உண்மையாக மதிக்கப்பட வேண்டியவர்கள்.

அதேபோல், மற்றவர்களுடைய வாழ்க்கையிலும் நாம் அத்தகைய மனிதர்களாக இருக்கிறோமா என்பதையும் சிந்திக்க வேண்டும்.

பணம் இன்று இருக்கலாம்; நாளை இல்லாமல் போகலாம். பதவி இன்று கிடைக்கலாம்; நாளை பறிபோகலாம். அந்தஸ்து காலத்தால் மாறலாம். ஆனால் நாம் ஒருவருடைய மனதில் ஏற்படுத்திய நல்ல நினைவுகளும், அவருடைய கஷ்டத்தில் செய்த உதவிகளும், அன்புடன் பேசிய வார்த்தைகளும் நீண்ட காலம் நிலைத்திருக்கும்.

பணம் மனிதனுக்கு வசதியைக் கொடுக்கலாம்; ஆனால் அன்புதான் வாழ்க்கைக்கு அர்த்தத்தைக் கொடுக்கிறது.

பதவி மனிதனுக்கு அதிகாரத்தைக் கொடுக்கலாம்; ஆனால் பணிவுதான் அவனுக்கு உண்மையான மரியாதையைப் பெற்றுத்தருகிறது.

உறவுகள் நம்முடைய வசதிக்காக இருக்கக்கூடாது; நம்முடைய வாழ்க்கையின் எல்லாக் காலங்களிலும் மனிதநேயத்துடன் பேணப்பட வேண்டும்.

மனிதர்களை அவர்களுடைய பணத்தைக் கொண்டு மதிப்பிடுவதை நிறுத்துவோம். அவர்களுடைய குணத்தையும், நற்பண்புகளையும், மனிதநேயத்தையும் கொண்டு மதிப்பிடுவோம். கஷ்டத்தில் இருப்பவர்களைக் கைவிடாமல், உறவுகளைப் பணத்தால் அளவிடாமல், அன்பையும் பாசத்தையும் அடுத்த தலைமுறைக்குக் கற்றுக்கொடுப்போம்.

ஏனெனில், இறுதியில் மனிதன் விட்டுச் செல்வது அவன் சேர்த்த செல்வத்தின் அளவு மட்டுமல்ல; அவன் வாழ்ந்த விதமும், அவன் நேசித்த மனிதர்களும், அவன் பிறருக்கு வழங்கிய மனிதநேயமும்தான்.

— மனித உறவுகளையும் சமூகத்தின் யதார்த்தத்தையும் சிந்திக்க வைக்கும் ஒரு பார்வை.